Τα χέρια θεωρούνται το πιο κινητό μέρος του ανθρώπινου σώματος. Χάρη στο μεγάλο εύρος κίνησης, είναι δυνατή η εκτέλεση ακόμη και της πιο λεπτής εργασίας με τα πιο μικρά εξαρτήματα. Γι' αυτό είναι σημαντικό να διατηρείτε τα χέρια σας πάντα υγιή. Στις μέρες μας, πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένης της νεότερης γενιάς, παραπονιούνται για πόνο στις αρθρώσεις στα δάχτυλά τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, γίνεται τόσο σοβαρό που ένα άτομο χάνει κυριολεκτικά την ικανότητα να εκτελεί συνήθεις κινήσεις.
Γενικές πληροφορίες
Το ανθρώπινο χέρι μπορεί να χωριστεί σε τρία ανεξάρτητα τμήματα: τον καρπό, τον καρπό και τα δάχτυλα. Το μετακάρπιο οστό αποτελείται από οκτώ μικροσκοπικά οστά, το καθένα με ακανόνιστο σχήμα. Όλα είναι διατεταγμένα σε δύο σειρές. Το μετακάρπιο οστό αντιπροσωπεύεται από πέντε μακριά οστά, το καθένα από τα οποία περιέχει μια βάση, ένα σώμα και ένα κεφάλι. Οι βάσεις συνδέονται με τον καρπό και οι κεφαλές σχηματίζουν αρθρώσεις με τις φάλαγγες. Οι τελευταίες με τη σειρά τους αποτελούνται από τρεις φάλαγγες. Η εξαίρεση σε αυτή την περίπτωση είναι ο αντίχειρας. Έχει μόνο δύο φάλαγγες.
Το ανθρώπινο χέρι θεωρείται ένα εξαιρετικά λεπτό και ταυτόχρονα ακριβές όργανο. Ειδικά τα δάχτυλα είναι τα μέσα που επιτρέπουν συντονισμένες κινήσεις. Χωρίς αυτούς, μια φυσιολογική ζωή δεν είναι δυνατή. Όλες αυτές οι κινήσεις οφείλονται στην κινητικότητα των αρθρώσεων. Ωστόσο, λόγω της υψηλής καθημερινής δραστηριότητας σε αυτόν τον τομέα, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να συμβούν εντελώς διαφορετικά παράπονα, μηχανικές βλάβες και τραυματισμοί. Ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων συνήθως συνοδεύεται από τέτοιες παθολογικές αλλαγές. Η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση εξαρτάται αποκλειστικά από τον παράγοντα που προκάλεσε την ενόχληση.
Κύριοι λόγοι
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων μπορεί να έχει διάφορες αιτίες. Παρακάτω παραθέτουμε τις πιο συνηθισμένες παραβιάσεις:
- Αρθρίτιδα.
- Οστεοαρθρίτιδα.
- Θυλακίτιδα.
- Μηχανικές βλάβες και τραυματισμοί.
- Οστεομυελίτιδα.
Αρθρίτιδα
Η αρθρίτιδα είναι μια οξεία ή χρόνια φλεγμονή μιας άρθρωσης. Η μεμονωμένη βλάβη στα δάχτυλα είναι πολύ σπάνια. Κατά κανόνα, η παθολογική διαδικασία σε τέτοιους ασθενείς επηρεάζει και άλλες αρθρώσεις. Ο αρθριτικός πόνος στην πληγείσα περιοχή χαρακτηρίζεται από έντονη ένταση. Εμφανίζονται όχι μόνο όταν τα δάχτυλα κινούνται, αλλά και όταν βρίσκονται σε ηρεμία. Επιπλέον, έντονο οίδημα και αλλαγή στον συνήθη τόνο του δέρματος σημειώνονται στις περιοχές που επηρεάζονται από αρθρίτιδα.
- Ρευματοειδής αρθρίτιδα. Αυτή είναι μια ασθένεια του συνδετικού ιστού λοιμώδους-αλλεργικής φύσης που είναι κυρίως συστηματικής φύσης. Τα ερεθίσματα για την εμφάνιση αυτής της ασθένειας είναι τα σοβαρά κρυολογήματα, το συχνό στρες και η υποθερμία. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα ξεκινά με πόνο στην άρθρωση του δείκτη. Οι πληγείσες περιοχές πρήζονται και οι ασθενείς παραπονιούνται για πυρετό, αδυναμία και ρίγη.
- Ψωριασική αρθρίτιδα. Κατά κανόνα, αυτός ο τύπος παθολογίας αναπτύσσεται σε ασθενείς που έχουν ήδη ψωριασικές εκδηλώσεις στο δέρμα. Αυτές είναι ξηρές, φολιδωτές περιοχές με κοκκινωπή απόχρωση. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, το δάχτυλο γίνεται μωβ και σε σχήμα λουκάνικου.
- Ουρική αρθρίτιδα. Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια αρκετά συχνή ασθένεια που χαρακτηρίζεται από μεταβολικές διαταραχές, δηλαδή από πουρίνες. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτή η ασθένεια μπορεί να πυροδοτηθεί από την αύξηση του επιπέδου του ουρικού οξέος και την επακόλουθη εναπόθεση των αλάτων του απευθείας στον ιστό της άρθρωσης. Τυπικά, μια επίθεση ουρικής αρθρίτιδας ξεκινά με σοβαρή ενόχληση στην άρθρωση του μεγάλου δακτύλου. Χωρίς έγκαιρη θεραπεία, η παθολογία εξαπλώνεται σε άλλες αρθρώσεις. Οι κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας εμφανίζονται συχνότερα τη νύχτα. Χαρακτηρίζονται από αυξημένη θερμοκρασία στην πληγείσα περιοχή και έντονο πόνο. Η ασθένεια εξελίσσεται πολύ γρήγορα. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει πόνο στις αρθρώσεις στα δάχτυλα και των δύο χεριών. Τυπικά, η διάρκεια μιας τυπικής έξαρσης είναι μεταξύ δύο και περίπου 14 ημερών.
Οστεοαρθρίτιδα
Αυτή η ασθένεια προκύπτει από τη διαδοχική καταστροφή του χόνδρινου ιστού στην περιοχή της αρθρικής επιφάνειας. Με αυτή την παθολογία, τα επώδυνα συμπτώματα εμφανίζονται αρχικά μόνο μετά από παρατεταμένη σωματική δραστηριότητα. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ο πόνος αυξάνεται σε ένταση και μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και τη νύχτα.
Η οστεοαρθρίτιδα των δακτύλων είναι ένα αρκετά κοινό πρόβλημα. Ακόμη και μικροτραυματισμοί μπορούν να πυροδοτήσουν την ανάπτυξή του. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, τα δάχτυλα μπορεί να αλλάξουν το συνηθισμένο τους σχήμα και να λυγίσουν στο πλάι.
Ρυσάρθρωση. Όταν αυτή η ασθένεια αναπτύσσεται, επηρεάζει την άρθρωση στη βάση του αντίχειρα, η οποία συνδέει επίσης το οστό του καρπού με το μετακάρπιο οστό. Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται λόγω υπερφόρτωσης σε αυτήν την περιοχή. Ο πόνος στην άρθρωση του αντίχειρα και η οπτική παραμόρφωση των οστών είναι τα πιο κοινά συμπτώματα αυτής της παθολογίας.
Θυλακίτιδα
Η φλεγμονή των λεγόμενων αρθρικών καψουλών των δακτύλων, που συνοδεύεται από συσσώρευση υγρού στην κοιλότητά τους, είναι γνωστή ως θυλακίτιδα. Αυτή η παθολογία χαρακτηρίζεται από πόνο στην πληγείσα περιοχή, οίδημα και ερυθρότητα. Το κύριο σύμπτωμα της θυλακίτιδας είναι ο σχηματισμός στρογγυλού οιδήματος στην περιοχή της άρθρωσης, το οποίο έχει απαλή σύσταση. Είναι εύκολο να προσδιοριστεί οπτικά.
Εάν διαρκέσει περισσότερο, η θυλακίτιδα γίνεται συχνά χρόνια. Σε μια τέτοια κατάσταση, η φλεγμονώδης διαδικασία συνοδεύεται από την εναπόθεση αλάτων στην πληγείσα περιοχή. Όλα αυτά συνήθως οδηγούν σε πόνο στις αρθρώσεις των δακτύλων.
Εάν η αιτία του προβλήματος είναι ένας τραυματισμός στο χέρι, η παθολογική μικροχλωρίδα συχνά εντάσσεται στη φλεγμονώδη διαδικασία. Σε αυτή την περίπτωση, μιλάμε για την ανάπτυξη πυώδους θυλακίτιδας. Συνοδεύεται από αύξηση της θερμοκρασίας, πονοκεφάλους και αδυναμία σε όλο το σώμα.
Τραυματισμοί και μηχανικές βλάβες
Η μετατόπιση των οστών στις αρθρώσεις ονομάζεται εξάρθρωση. Τις περισσότερες φορές, οι αθλητές αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα. Συνοδεύεται από τα ακόλουθα συμπτώματα: έντονο οίδημα της πληγείσας περιοχής, παραμόρφωση της άρθρωσης και έντονο πόνο.
Ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός είναι η εξάρθρωση του αντίχειρα. Αυτή η απομονωμένη θέση τον εκθέτει σε οποιαδήποτε επίθεση αν κάνει λάθος κίνηση. Ο αντίχειρας χαρακτηρίζεται από μια ισχυρή συνδεσμική συσκευή, αλλά χαρακτηρίζεται από ένα ορισμένο όριο φορτίου, όταν ξεπεραστεί, εμφανίζεται διάταση. Όλα αυτά οδηγούν σε μετατόπιση των αρθρικών επιφανειών.
Η πιο κοινή αιτία εξάρθρωσης του αντίχειρα είναι μια ατυχής πτώση στην ανοιχτή παλάμη. Η παρουσία αυτού του προβλήματος είναι πολύ εύκολο να προσδιοριστεί επειδή η εξωτερικά επηρεασμένη περιοχή φαίνεται παραμορφωμένη. Ο έντονος πόνος στην άρθρωση του αντίχειρα μπορεί να επηρεάσει τις κανονικές δραστηριότητες, την εργασία και τον αθλητισμό. Το δέρμα σε αυτό το μέρος παίρνει συνήθως μια κοκκινωπή απόχρωση.
Οστεομυελίτιδα
Μια πυώδης διαδικασία που επηρεάζει τις αρθρώσεις και τους παρακείμενους μαλακούς ιστούς ονομάζεται οστεομυελίτιδα. Αυτή η παθολογία προκύπτει λόγω της διείσδυσης βακτηρίων στο σώμα, τα οποία παράγουν συνεχώς πύον.
Η οξεία οστεομυελίτιδα ξεκινά συνήθως με αύξηση της θερμοκρασίας στους 40 βαθμούς. Η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνεται πολύ γρήγορα, η οποία προκαλείται από σοβαρή δηλητηρίαση του σώματος. Επιπλέον, ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει τα ακόλουθα συμπτώματα: πόνο στις αρθρώσεις στα δάχτυλα, ρίγη, απώλεια συνείδησης, έμετο.
Τις δύο πρώτες ημέρες, ο πόνος στα χέρια αυξάνεται σταδιακά. Οι ενεργές κινήσεις των δακτύλων συνήθως δεν είναι δυνατές. Η παθολογία εξελίσσεται γρήγορα, η οποία εκδηλώνεται με την εμφάνιση οιδήματος στους μύες του χεριού και ακόμη και του αντιβραχίου. Το δέρμα στην πληγείσα περιοχή γίνεται μοβ.
Διάγνωση
Έγκαιρη διαβούλευση με έναν ειδικό, διάγνωση, καθώς και κατάλληλη θεραπεία - όλοι αυτοί οι παράγοντες καθιστούν δυνατή την ανίχνευση της νόσου και την πρόληψη της περαιτέρω εξέλιξής της και την ανάπτυξη σοβαρών επιπλοκών. Ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων δεν πρέπει να αγνοηθεί, καθώς ακόμη και μια μικρή παθολογία μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη απώλεια κίνησης και αναπηρία του ασθενούς. Για τον εντοπισμό του προβλήματος, ενδέχεται να απαιτηθούν τα ακόλουθα διαγνωστικά βήματα:
- Ακτινογραφία χεριού.
- Εξετάσεις αίματος (κλινικές/βιοχημικές) και ούρων.
- Προσδιορισμός της ποσότητας των πουρινών.
Πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων;
Ανεξάρτητα από την πραγματική αιτία της παθολογίας, η θεραπεία πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και να επιλύει τρία προβλήματα ταυτόχρονα: θεραπεία της υποκείμενης νόσου, αποκατάσταση της κύριας λειτουργίας του χεριού και ανακούφιση από τον πόνο.
Φυσικά, η καταπολέμηση μιας συγκεκριμένης ασθένειας εξαρτάται από τη φύση της. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, ο γιατρός συνταγογραφεί την κατάλληλη θεραπεία. Ωστόσο, η ανακούφιση από την ταλαιπωρία των χεριών και η λειτουργική του ανάπτυξη ακολουθούν γενικούς κανόνες.
Για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, η σύγχρονη ιατρική προσφέρει μια ποικιλία φαρμάκων. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα συνταγογραφούνται συχνότερα.
Για την εξάλειψη του πόνου που οφείλεται σε αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα), χρησιμοποιούνται γλυκοκορτικοστεροειδείς ορμόνες. Έχουν εξαιρετική αντιφλεγμονώδη δράση και φέρνουν την επιθυμητή ανακούφιση σχετικά γρήγορα.
Ειδικές αλοιφές με αναισθητικά συστατικά μπορούν να αυξήσουν ελαφρώς την επίδραση των φαρμάκων.
Συμπέρασμα
Συμπερασματικά, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν πρέπει να παραμελείται ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων. Οι μέθοδοι θεραπείας που προσφέρει η σύγχρονη ιατρική είναι ως επί το πλείστον αποτελεσματικές για την καταπολέμηση αυτού του προβλήματος. Το κύριο πράγμα είναι να δείτε αμέσως έναν γιατρό και να υποβληθείτε στην απαραίτητη διαγνωστική εξέταση. Να είστε υγιείς!